ช่องทางที่สร้างไว้ให้นัดพบ กลายเป็นช่องทางส่งคำชวนใช้สารเสพติดไปด้วย

แอปหาคู่เป็นช่องทางหลักที่ชายซึ่งมีเพศสัมพันธ์กับชายในไทยใช้หาคู่นัด งานนี้ถามว่าช่องทางเดียวกันนี้ถูกใช้ส่งคำชวนให้ลองสารเสพติดด้วยหรือไม่ และคำชวนเหล่านั้นสัมพันธ์กับพฤติกรรมการใช้สารจริงแค่ไหน

แบบสอบถามออนไลน์ 21 ข้อ เก็บ 9 กุมภาพันธ์ถึง 10 มีนาคม 2559 (เลือกช่วงนี้เพราะคร่อมวันวาเลนไทน์ซึ่งการใช้แอปสูง) ได้ผู้ตอบ 350 คน — 200 คนจากเว็บไซต์ 8 แห่ง และ 150 คนจากช่องทางโซเชียล 5 ช่องทาง คัดผู้ตอบแบบสะดวก วิเคราะห์ด้วยสถิติเชิงพรรณนา ค่าสหสัมพันธ์เพียร์สัน และการถดถอยพหุคูณแบบขั้นตอน ผ่านการรับรองจริยธรรมการวิจัยจากสถาบันต้นสังกัดของผู้วิจัย และเก็บข้อมูลโดยไม่ระบุตัวตน

• ราวสามในสี่ (73.74%) ใช้แอปหาคู่ในรอบหกเดือนที่ผ่านมา และส่วนใหญ่ (80.3%) นัดพบผู้ใช้แอปคนอื่นสัปดาห์ละหนึ่งคน
• มากกว่าครึ่ง (54.6%) เคยถูกชักชวนให้ลองใช้สารเสพติดผ่านแอป
• ในกลุ่มที่เคยใช้สาร มากกว่าสี่ในห้า (82.9%) ได้สารมาจากการแบ่งกันใช้หรือซื้อร่วมกับคนที่รู้จักผ่านแอป ซึ่งชี้ว่าแอปทำหน้าที่เป็นทั้งช่องทางชักชวนและช่องทางกระจาย
• หนึ่งในสี่ (25.7%) ของผู้ใช้สาร ใช้เป็นประจำอย่างน้อยสัปดาห์ละครั้ง
• สองในสามของผู้ใช้สารใช้สารระหว่างมีเพศสัมพันธ์ (มีเพียง 34.3% ที่มีเพศสัมพันธ์โดยไม่ใช้สารไปด้วย) และในกลุ่มที่ใช้สารระหว่างมีเพศสัมพันธ์ 31.4% ไม่ได้ใช้ถุงยางอย่างสม่ำเสมอ
• ผู้ใช้สารถึง 77.1% ไม่ได้ตรวจเอชไอวีเลยในรอบหกเดือน
• ตัวแปรที่ทำนายพฤติกรรมการใช้สารได้ดีที่สุดสองตัวคือ การตัดสินใจตอบรับคำชวน และความรู้สึกพอใจเมื่อได้รับคำชวน — แบบจำลองถดถอยอธิบายพฤติกรรมได้ราว 60% (R² 0.572–0.591) นั่นคือตัวคำชวนเองมีน้ำหนักมากกว่าที่คิด ไม่ใช่แค่ทัศนคติต่อสารเสพติดที่มีอยู่เดิม

ข้อค้นพบที่ใช้ออกแบบงานสื่อสารได้คือ จุดแทรกแซงอยู่ที่ “ตอนได้รับคำชวน” ไม่ใช่ตอนตัดสินใจใช้ เพราะตัวแปรที่ทำนายได้ดีที่สุดคือความรู้สึกตอบสนองต่อคำชวน ไม่ใช่ทัศนคติต่อสารเสพติดโดยทั่วไป · และเพราะแอปทำหน้าที่ทั้งชวนและกระจาย งานป้องกันที่รอให้คนเดินเข้ามาหาข้อมูลจึงมาช้ากว่าคำชวนเสมอ · ตัวเลขการไม่ตรวจเอชไอวีที่สูงมากในกลุ่มที่ใช้สารระหว่างมีเพศสัมพันธ์ ชี้ว่าการสื่อสารเรื่องการตรวจกับเรื่องสารเสพติดควรออกแบบไปด้วยกัน ไม่ใช่แยกแคมเปญ