ไทยยังไม่มีเครื่องมือวัดการตีตราช่วงโรคระบาดที่ผ่านการตรวจสอบ นี่คือแผนสร้างขึ้นสองภาษา

การตีตราทำให้คนไม่กล้าไปรับบริการสุขภาพและทำให้การควบคุมการระบาดสะดุด แต่ไทยยังไม่มีแบบวัดที่ผ่านการตรวจสอบคุณภาพว่าใช้วัดประสบการณ์การถูกตีตราของกลุ่มเปราะบางได้จริง งานนี้จึงประกาศแผนแปลและตรวจสอบแบบวัดชุดหนึ่งให้ใช้ได้ในบริบทไทยและพม่า

แปลและปรับแบบวัด RAPID ซึ่งวัดการตีตราจากชุมชนและการตีตราตนเอง รวม 16 ข้อ เป็นภาษาไทยและภาษาพม่า ตามแนวปฏิบัติ ISPOR ด้วยวิธีแปลไปแล้วแปลกลับ · แบ่งเป็นสองระยะ ระยะแรกให้ผู้เชี่ยวชาญสองคณะ คณะละ 8 คน ประเมินสามรอบแบบเดลฟาย แล้วสัมภาษณ์เชิงปริชานกับสมาชิกชุมชนละ 15 ถึง 20 คน · ระยะที่สองตรวจสอบคุณสมบัติการวัดกับผู้เข้าร่วม 400 คน (ชุมชนละ 200 คน) ด้วยการวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยันและการทดสอบความเที่ยง

• สองชุมชนที่งานนี้ทำงานด้วยคือชายไทยที่มีเพศสัมพันธ์กับชาย ในประเด็นการตีตราจากฝีดาษวานร และแรงงานข้ามชาติชาวเมียนมา ในประเด็นการตีตราจากโควิด-19
• คณะผู้เชี่ยวชาญออกแบบให้มีคนในชุมชนอยู่ด้วยตั้งแต่ต้น ไม่ใช่มีแต่นักวิชาการ — แต่ละคณะ 8 คน ประกอบด้วยผู้นำชุมชนที่มีประสบการณ์ตรง 2 คน ผู้เชี่ยวชาญด้านสุขภาพที่ทำงานกับกลุ่มนั้น 2 คน นักวิจัย 2 คน ผู้เชี่ยวชาญภาษา 1 คน และผู้เชี่ยวชาญด้านวัฒนธรรม 1 คน
• เกณฑ์ตัดสินถูกประกาศไว้ล่วงหน้า ข้อคำถามที่ได้ค่าดัชนีความตรงเชิงเนื้อหารายข้อต่ำกว่า 0.78 จะถูกนำกลับไปแก้ ส่วนรอบสุดท้ายตั้งเป้าให้ผู้เชี่ยวชาญเกิน 80% ให้คะแนนความตรงเชิงพินิจในระดับสูง และค่าดัชนีความตรงทั้งฉบับเกิน 0.90
• ระยะที่สองต้องขอการรับรองจริยธรรมการวิจัยแยกอีกฉบับ และเลือกตัวอย่างแบบโควตาให้ครอบคลุมห้ากลุ่มย่อยในแต่ละชุมชน ตั้งแต่ผู้ที่หายป่วย ผู้สัมผัสใกล้ชิด บุคลากรสาธารณสุข ผู้ปฏิบัติงานสนับสนุนช่วงระบาด ไปจนถึงคนทั่วไปในชุมชน

ถ้าแผนนี้เดินจนจบ ไทยจะมีเครื่องมือที่หยิบไปใช้วัดการตีตราได้ทันทีเมื่อเกิดการระบาดครั้งหน้า แทนที่จะเริ่มออกแบบแบบสอบถามตอนที่สถานการณ์เดินไปแล้ว — ซึ่งเป็นเหตุผลที่ผู้เขียนระบุว่าเครื่องมือวัดการตีตราส่วนใหญ่มาไม่ทันใช้กับการระบาดที่กำลังเกิดขึ้น · และเพราะแบบวัดต้นทางออกแบบให้ใช้ข้ามโรคได้ ฉบับภาษาไทยและภาษาพม่าจึงไม่ผูกกับโรคใดโรคหนึ่ง